ജീവിതമാവുന്നു – Malayalam Poetry

പരാജയം നിഴലാവുന്നുകാലുകൾ ഓട്ടം നിർത്തുന്നുപ്രണയം തുടരുന്നുഎല്ലാം അവസാനിക്കുന്നുജീവിതം അവശേഷിക്കുന്നുരാത്രി വഴി മാറുന്നുപകൽ പുതിയ മോഹങ്ങൾ നൽകുന്നുമരണം വഴി മാറി പോകുന്നുപലരോടും പ്രണയം തോന്നുന്നുഎല്ലാം സുന്ദരമാവുന്നുജീവിതത്തിന് അർത്ഥം കൈവരുന്നുവിജയം ആപേക്ഷികമാവുന്നുപരാജയം അത്യന്താപേക്ഷിതമാവുന്നുമനുഷ്യർ പലരും തീരാ നോവായി മാറുന്നുഉടഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം വീണ്ടും വിരിയുന്നുമനസ്സൊരു മറന്ന പാട്ട് മൂളുന്നുആരോ ദൂരേക്ക് തിരിച്ചു വിളിക്കുന്നുപേന ചോര ഛർദിച്ച് ചാകുന്നുകടലാസ്സിൽ ആരുടെയോ വികൃതി പടരുന്നുഗ്ലാസ്സിൽ സ്വർണ്ണ നിറം നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുജനാലയ്ക്കപ്പുറം മറ്റൊരു ലോകം തെളിയുന്നുഅപരിചിതർ വാതിൽ തുറന്നു തരുന്നുഏതോ വിരലുകൾ വഴി കാട്ടുന്നുകാലുകൾ അനങ്ങി തുടങ്ങുന്നുചുറ്റും വേഗത കൂടുന്നുസൂര്യൻ ആകാശം കൈയ്യേറുന്നുമേഖങ്ങൾ പരിചിത മുഖങ്ങളാവുന്നുമഴ പെയ്ത് തുടങ്ങുന്നുഅർഹതപ്പെട്ട തുള്ളി ഞാനും … Continue reading ജീവിതമാവുന്നു – Malayalam Poetry

തോറ്റവരുടെ ടീം – Malayalam Poetry

അവൻ വിഷമത്തിലാണ്..എന്തിന്..?അവന്റെ ടീം തോറ്റെന്ന്…അതിന് അവനെവിടെയാ കളിച്ചത്..?കളിച്ചില്ലെങ്കിലും തോറ്റ ടീം അവന്റേതാ.. അതിന് അവന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ ടീമല്ലല്ലോ?സ്വന്തം രാജ്യത്തിന് ടീമില്ലെങ്കിൽ നമ്മക്ക് തീരുമാനിക്കാം… സ്വന്തം രാജ്യത്തിന് ടീമുണ്ടെങ്കിലോ..?പിന്നെ മറ്റൊരു രാജ്യത്തെ ടീമിനെ പറ്റി നല്ലത് പറയരുത്.. സപ്പോർട് ചെയ്യരുത്…അതെന്താ അങ്ങനെ..?ടീമിനെക്കാളും കളിയെക്കാളും വലുത് രാജ്യമാണത്രെ….അപ്പോൾ പിന്നെ രാജ്യത്തിന് ടീമില്ലെങ്കിൽ ആ കളി ബാൻ ചെയ്യണ്ടേ…?നീ അധികം ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാതെ കിടന്നുറങ്ങ്… അവന് ഉറക്കം വന്നില്ല… അവൻ വീണ്ടും തുടർന്നു… അച്ഛാ… വേറെയും തോറ്റവരുണ്ടോ..?ലോകത്തിൽ തോൽക്കാത്തവരാരുണ്ട്..?എല്ലാവരും തോൽക്കുമോ..?ങാ… എല്ലാവരും തോൽക്കും.. ചിലർ കളി തുടങ്ങുന്നതിനു മുൻപ്… ചിലർ കളിക്കിടയിൽ.. ചിലർ കളി കഴിഞ്ഞ്… … Continue reading തോറ്റവരുടെ ടീം – Malayalam Poetry

നമ്മളും അവരും – Malayalam Poetry

ഓരോ മരണ സാധ്യതയെയും അനേകം ജീവിത സാധ്യതകളാക്കി മാറ്റിയവരാണ് അവരെല്ലാംഎന്നിട്ടും അവരിന്ന് ഇല്ലാതായി.. കാലം അങ്ങിനെയാണ്..ഒന്നും ബാക്കി വയ്ക്കില്ല..എല്ലാം അവസാനിപ്പിക്കും..പുതുതിന് തുടക്കമിടും നമ്മളാണ് എല്ലാം പെറി നടക്കുന്നത്… കൊട്ടി ഘോഷിച്ച് നടന്നതെല്ലാം അറുത്ത് കെട്ടി തൂക്കിയ നിലയിലായി അവയെ ചില്ലു കൂടുകളിൽ ഭദ്രമാക്കി ദിവസവും പൊട്ടിച്ചിരികൾഅവർക്ക് മുന്നിലൂടെ നടന്ന് നീങ്ങി പോയി അവരും അറിയുന്നില്ലആ ചില്ലു കൂടുകൾ നിറഞ്ഞ ഇന്നലെകളെ കുറിച്ച് നമ്മൾക്ക് നാളെയല്ലേ ഉള്ളു ഇന്ന് പോലും നമുക്ക് ജീവിക്കാൻ സമയമില്ലാതെ അവസാനിക്കുന്നു എല്ലാ ദിവസവും… അവർക്കിന്ന് ജീവനില്ലഅവരെല്ലാം വെറും കാഴ്ച്ചകളാണ്… ചിലപ്പോൾ അലങ്കാരങ്ങളാവും..ആഘോഷങ്ങളാവും..അടയാളങ്ങളും ജയസ്മാരകങ്ങളും ആവുംചിലപ്പോൾ ആരും അറിയാതെ അവർ ആരുടെയൊക്കെയോ നഷ്ടങ്ങളുമാവും അവർ നമ്മുടെ ആരാണ്..?അവരൊക്കെ നമ്മുടെ ആരൊക്കെയോ ആണ് അവർ ഒരു … Continue reading നമ്മളും അവരും – Malayalam Poetry

നാലര ഡോളർ ശീലം – Malayalam Poetry

ജിമ്മും കഴിഞ്ഞൊരു സ്റ്റാർബക്സ് കാപ്പിമൂന്നര ഡോളറും ഒരു ഡോളർ ടിപ്പും കൂട്ടി നാലര ഡോളർ ശീലം…ഇന്നത്തെ കണക്കിന് മുന്നൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റഞ്ച് രൂപ അഞ്ച് പൈസ നാലര ഡോളർ ശീലം… അര മണിക്കൂർ ത്രെഡ്‌മില്ലിൽ നടന്നത് മറന്ന് കാറിൽ നിന്നും ഡോറിലേക്കുള്ള ദൂരം കുറയ്ക്കാൻ പാർക്കിംഗ് തപ്പി പെട്രോൾ കത്തിച്ചു കളഞ്ഞു ഡോറിലെത്തിയപ്പോൾ അവർ ഓടി വരുന്നുഅറുപത്തഞ്ചിന് മുകളിൽ പ്രായം ചെറിയൊരു ഏഷ്യൻ സ്ത്രീവാതിൽ തുറന്നു പിടിച്ച് കൊടുത്തുഅവർ ശ്രദ്ധിക്കാതെ നടന്നു കയറിതിരക്കുള്ളത് പോലെ.. കൗണ്ടറിൽ ആരുമില്ല, സ്ത്രീയും കൗണ്ടറിലേക്കല്ല പോയത്ക്രഡിറ്റ് കാർഡും കയ്യിലേന്തി കൗണ്ടറിൽ ഞാൻ നിന്നു “ലേശം കുടിക്കാൻ വെള്ളം … Continue reading നാലര ഡോളർ ശീലം – Malayalam Poetry

വാക്കുകളും ചിത്രങ്ങളും അവളും – Malayalam Poem

ചിത്രങ്ങൾ പ്രസക്തമല്ല എന്ന് തോന്നുന്നിടത്ത്നിന്നുമാണ് കഥ തുടങ്ങുന്നത്…വാക്കുകളാണ് എല്ലാം വരച്ചെടുക്കുന്നത്വാക്കുകൾക്ക് പക്ഷെ അർത്ഥം എന്നൊരു നൂലാമാലയുണ്ട്… വാക്കുകൾ വരയ്ക്കുന്നതെല്ലാം പല രീതിയിലാണ്ആളുകൾ മനസ്സിലാക്കുന്നത്… ചിത്രങ്ങളേക്കാൾ എത്രയോ ഭയാനകമാണ്വാക്കുകളുടെ വാൾമുനകൾ…ഉദ്ദേശിച്ചവർ കൂടാതെ ആയിരങ്ങൾഅതിനിരയാവും… എന്നിട്ടും ചിത്രങ്ങൾ ഒട്ടും പ്രസക്തമല്ലാത്തൊരു അദ്ധ്യായം അവൾ എഴുതി തീർത്തു… ആർക്കെങ്കിലും വായിക്കാൻ കൊടുത്താൽയുദ്ധം ഉറപ്പാണ്…കൊടുത്തില്ലെങ്കിൽ മനസ്സിന് സമാധാനം കിട്ടില്ല… അവളുടെ മുന്നിൽ രണ്ടു ചോദ്യങ്ങളാണ്…രണ്ടിന്റെയും അവസാനം വിഷമങ്ങളുടേതാണ്… വാക്കുകൾക്ക് ആകൃതികൾ നൽകുന്നൊരു വിദ്യയുണ്ട്വായിക്കാതെ അതിലേക്ക് നോക്കിയാൽ തെളിഞ്ഞു വരുന്ന ആകൃതികൾ പലപ്പോഴും അർത്ഥങ്ങളേക്കാൾആഴത്തിൽ മുറിവേൽപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നവ… അവൾ എഴുതിയതിലേക്ക് ഒന്ന് കൂടി നോക്കി…വായിക്കാതെ നോക്കിയാൽ അക്ഷരങ്ങൾക്ക്ഒരു പരിചിത … Continue reading വാക്കുകളും ചിത്രങ്ങളും അവളും – Malayalam Poem

തിരിഞ്ഞു നോക്കിയാൽ ചിലരെല്ലാം കാണും – Malayalam Poetry

ചിലര്‍ ആരെയും കാണാതെ ഒറ്റപ്പെട്ടു നില്‍ക്കും. ചിലര്‍ പരിചിത മുഖങ്ങള്‍ അടുത്തേക്കോടി വരുന്നത് കാണും…. ചിലര്‍ സന്തോഷിക്കും..ചിലര്‍ അസ്വസ്ഥരാകും,ചിലര്‍ തിരിഞ്ഞു നടക്കാന്‍ ശ്രമിക്കും….കഴിയാതെ വരുമ്പോള്‍ വിഷമിക്കും…. ഒരിക്കലും തിരിച്ചു പോകാന്‍ കഴിയാത്തൊരു യാത്രയില്‍ കൈ വീശി നില്‍ക്കുന്ന ഉറ്റവരെ കാണും മറ്റു ചിലര്‍….. തങ്ങളിൽ നിന്നും അതിവേഗം മറഞ്ഞു പോകുന്ന മുഖങ്ങളും അവരോടൊപ്പമുള്ള ഓര്‍മ്മകളുമായിരിക്കും മറ്റു ചിലര്‍ക്ക്…. ചിലര്‍ ഒരിക്കലും തിരിഞ്ഞു നോക്കാറേയില്ല….. വേറെ ചിലര്‍ക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയാലെ വന്ന വഴി തെറ്റിയെന്ന് മനസ്സിലാവു….. തിരിഞ്ഞു നോക്കിയാൽ ചിലരെല്ലാം കാണും സ്നേഹം -പഹയൻ- Continue reading തിരിഞ്ഞു നോക്കിയാൽ ചിലരെല്ലാം കാണും – Malayalam Poetry

തെരുവും ഞാനും – Malayalam Poetry

ചുറ്റും ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ചവറ്റുകൊട്ടകൾക്കൊപ്പം ഒരു മൂലയിൽ ചുരുണ്ടുകൂടി കിടക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ പോലെ ആ തെരുവും ഉറങ്ങി…. രാത്രി ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് ഒന്ന് തെന്നിമാറിയപ്പോൾ, ആളുകൾ പല്ലികളെ പ്പോലെ അതിന്മേൽ നടക്കാൻ തുടങ്ങി. ‘നടത്തം’ എന്നത് തെറ്റായ വാക്കായിരിക്കും. ആദ്യം അവർ അവരുടെ മണി മന്ദിരങ്ങൾ വിട്ട് പുറത്തു വന്ന് പതുക്കെ ഇഴഞ്ഞു, പിന്നീട് മുട്ടുകുത്തി…. ചിലർ നിശ്ചലമായി… മറ്റുള്ളവർ മുട്ടുകുത്തിൽ നിന്ന് നിൽപ്പിലേക്ക് ബിരുദം നേടി…. ഒടുവിൽ നടത്തത്തിലേക്കും. മെല്ലെ വേഗത കൂടി…പക്ഷേ തെരുവ് മയക്കം തുടർന്നുഇടയ്ക്കിടെ കൂർക്കം വലിച്ചു,അതിൽ തെരുവ് വിളക്കുകൾ മിന്നി കെട്ടു കളിച്ചു… കിലോമീറ്ററുകളോളം ഞാനും ഒറ്റയ്ക്ക് … Continue reading തെരുവും ഞാനും – Malayalam Poetry

പലരും അതിനെ പലതും വിളിക്കും – Malayalam Poetry

ഞാൻ മഷി കൊണ്ട് ജീവിതം രചിക്കാറില്ല.പരിചയമുള്ള ആളുകളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നുംപൊടിയുന്ന അന്യതാഭാവം വഴിയാണ് പരിചയം പതിവ് ചിലരതിനെ കണ്ണുനീരെന്നും വിളിക്കും… സ്‌നേഹത്തെ പുതപ്പിച്ചു കിടത്താറില്ല.കൊഴിഞ്ഞു പോകുന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ നിന്നുംകീറിയ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഞാനത് മൂടി വയ്ക്കാറാണ് പതിവ്… ചിലരതിനെ യൗവ്വനം എന്നും വിളിക്കുന്നു. കൈ കൊണ്ട് വേദന തൊട്ടറിയാറില്ല.അതില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നതീരാ ഭയത്തോടെ അതിനെയും ഞാൻ മനസിലാക്കുന്നു… ചിലരതിനെ പരാജയം എന്നും വിളിക്കുന്നു. യാത്രകൾക്കിടയിൽ ഞാൻ സംസാരിക്കാറില്ല.പേശികൾ ഇളകാത്ത നിശബ്ദതയിൽ മാത്രമേ എനിക്ക് സംസാര ശേഷി കൈവരാറുള്ളൂ… ചിലരതിനെ മരണമെന്നും വിളിക്കും…. സംഗീതത്തിനൊപ്പം ഞാൻ നൃത്തം വയ്ക്കാറില്ല.മേഖങ്ങൾ ഉണർന്നെണീക്കുമ്പോൾ പൊട്ടി വിടരാറുള്ള … Continue reading പലരും അതിനെ പലതും വിളിക്കും – Malayalam Poetry

പാസ്‌വേഡ് – ഒരു ഗവിത – Malayalam Poetry

നടന്നു നടന്ന് ഒരിക്കൽ ചെന്നെത്തുംവർണ്ണങ്ങൾ മയങ്ങുന്നൊരു കാട്ടിൽ…കൊഴിഞ്ഞു വീണ ഇലകളിൽനിഴലുകൾ ചിതറാതെ…ആരും കാണാതെ…ആരും അറിയാതെ…the ideathe start..the talk….the walk….it is all important !അവിടെ വച്ച് ഞാൻ നിനക്ക് തരാംവിലക്കുകൾക്ക് വില നൽകാതെപുതിയൊരു പ്രഭാതത്തിലേക്ക്ഉണർന്നുയരാനുള്ള password സ്നേഹം പഹയൻ Continue reading പാസ്‌വേഡ് – ഒരു ഗവിത – Malayalam Poetry