എനിക്കേറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട സൂര്യോദയം NPM2023 5/30

എനിക്കേറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട സൂര്യോദയംആ കാട്ടിൽ തന്നെയാണ്മരത്തിന്റെ ചില്ലകൾക്കിടയിലൂടെ വരുന്നത്ഞാനും അവളും ഒന്നിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഇരുവരും നഗ്നരായി…ഒരു പുതപ്പിൽ മൂടി പുതച്ചങ്ങനെകൈയ്യിൽ ഒരു കപ്പ് കാപ്പിആവി പറക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖം തെളിയുംമാറി മാറി ഞങ്ങൾ ഒരേ കപ്പിൽ നിന്നും…. കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്ന് കാപ്പി കുടിക്കുംഅപ്പോൾ…. ഞങ്ങൾക്ക്… ചുംബിക്കാൻഅതിയായൊരു മോഹം തോന്നുംഅടുത്ത നിമിഷം ജീവനുണ്ടെന്നതിന്ആർക്ക് എന്തുറപ്പ് ? സൂര്യൻ മെല്ലെ ഉദിച്ചു വരുംഞങ്ങൾ അവിടെ തന്നെ ഇരിക്കുംഒരു കാപ്പിക്ക് ശേഷം മറ്റൊന്ന്ഒരു ചുംബനത്തിനു ശേഷം മറ്റൊന്ന് ഞങ്ങൾ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുംലോകവും അലാറം കേട്ട് ഉണർന്നു വരുംരണ്ടു പേരും വീണ്ടും ചുംബിക്കും അടുത്ത നിമിഷം രണ്ടപരിചിതരായി മാറുംഒരിക്കലും ഒന്നിക്കാത്തരണ്ടു … Continue reading എനിക്കേറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട സൂര്യോദയം NPM2023 5/30

ഒരു പുതിയ ഇല NPM2023 4/30

ഒരു പുതിയ ഇല കൊഴിയുന്നുഒരു മരത്തിൽ നിന്നുമല്ല,ഒരു ജീവനിൽ നിന്നുംഒരു കാടല്ല, ഒരു കുടുംബംഒരു ജീവൻ….. കൊഴിഞ്ഞ ഇലകൾഅടയാളങ്ങൾ ബാക്കി വയ്ക്കാറില്ലഅവർ മരങ്ങളെ തള്ളിപ്പറയാറില്ല. പൊഴിഞ്ഞു പോകുന്ന ജീവനുകൾകുടുംബത്തെ തള്ളിപ്പറയാറില്ലമറവിയിലേക്കുള്ള അവയുടെ  ഊഴം കാത്തു കിടക്കുകയാണ് പതിവ് -വിനോദ്- Continue reading ഒരു പുതിയ ഇല NPM2023 4/30

അതൊരു ഭയങ്കര വേദനയാണ് NPM2023 3/30

അതൊരു ഭയങ്കര വേദനയാണ്മുറിയുടെ ഒരു മൂലയിൽ നിന്നാണ് അതിന്റെ വരവ്അതിന് ഉറക്കം തൂങ്ങിയ കണ്ണുകളാണ്ഞാൻ അത്ര കാര്യമാക്കുന്നില്ല അതിന് കാലുകളില്ല.ഒരു ചക്രം മാത്രമുണ്ട് അതിന്റെ പുറകിൽ ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നുഅതിന് ഭാഷയൊന്നും  മനസ്സിലാവില്ല കുറെ നാളായി അതവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കണംചിലപ്പോൾ ഒരു ദശലക്ഷം വർഷം പഴക്കമുണ്ടാവണംതനിച്ചാണോ അതവിടെ എന്നറിയില്ലഅതിന് ഒരു കുടുംബം ഉണ്ടായിരിക്കുമോ? അത് അവിടെയുണ്ടോ എന്ന് കൃത്യമായി  കാണാൻ കഴിയില്ലപക്ഷെ എനിക്ക് അതിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട്മുറിയിൽ ഒരുതരം മണവുമുണ്ട്ഇത്രയും കാലം അതെന്റെ മണമാണെന്നാണ് കരുതിയത്എന്നാൽ അത് ഞാനല്ലെന്ന് ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായി മണം അപരിചിതമല്ല ചിലപ്പോൾ എനിക്കങ്ങനെ തോന്നുന്നതാവാം.ഇരുണ്ട മുറികളിലെ എല്ലാ മണവും  തിളങ്ങി നിറഞ്ഞു നിൽക്കും അതൊരു ഭയങ്കര … Continue reading അതൊരു ഭയങ്കര വേദനയാണ് NPM2023 3/30

വാക്കുകളും കവിതയും 1/30

ഏപ്രിൽ മാസം അമേരിക്കയിൽ ദേശീയ കവിതാ മാസത്തിന്റെ തുടക്കമാണ്… മുൻപൊക്കെ എല്ലാ ദിവസവും ഒരു കവിതയെഴുതി ആഘോഷിക്കാറുണ്ട്… ഇപ്പോൾ വർഷങ്ങളായി അത് നിന്നിട്ട്… ഈ വർഷം വീണ്ടും അത് തുടങ്ങണം എന്ന് തോന്നി…. ഇംഗ്ലീഷിലാണ് എഴുത്ത് പതിവ്… എന്നാൽ അത് മലയാളത്തിലേക്കും മാറ്റിയെഴുതിയാലോ എന്നോർത്തു…. ഇതാ ഈ വർഷത്തെ കവിതാ മാസത്തിലെ ആദ്യത്തെ കവിത… കൂടെ ഒരു സെൽഫിയും വാക്കുകൾ വറ്റി പോകുമെന്ന് പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്ഒരു പുഴ വറ്റി പോകുന്ന പോലെചില വാക്കുകൾ ചേർത്തുവെച്ചാൽ ഒരു കവിതയാവില്ലെ…?.അപ്പോൾ കവിത വാക്കുകളുടെ ഒരു പുഴയല്ലേ ? ചിലപ്പോൾ വാക്കുകൾ വായ്ക്കുള്ളിൽ വച്ച് വരണ്ടുപോകും.ചിലപ്പോൾ … Continue reading വാക്കുകളും കവിതയും 1/30

വരുന്നുണ്ട് വീണ്ടും

വരുന്നുണ്ട് വീണ്ടും…മറന്നു പോയ അതെ വഴികളിലേക്ക്കണ്ടുമുട്ടാൻ മാത്രമല്ല…ഒരു പ്രഭാതം പോലും മുടങ്ങാതെഒരുമിച്ചെഴുന്നേറ്റ് ആ നഷ്ടനിമിഷങ്ങളെ മുഴുവൻ അനുഭവിക്കാൻ വരുന്നുണ്ട് വീണ്ടും…അറിവുകൾ മുറിഞ്ഞില്ലാതായ അതെ ഇടങ്ങളിലേക്ക്.പഠിക്കാൻ മാത്രമല്ല…ഒരദ്ധ്യായം പോലും മുടങ്ങാതെവീണ്ടും വായിച്ചു കേൾക്കാനായി. വരുന്നുണ്ട് വീണ്ടും…കിനാവുകൾ ഉണർന്നിരിക്കുന്ന ആ നിറങ്ങളിലേക്ക്.കാണുവാൻ മാത്രമല്ല…നിറച്ചു വച്ച ഗ്ലാസ്സുകളിൽ നിന്നുംതുളുമ്പാതെ ഒരിറ്റു നുകരാൻ….. Continue reading വരുന്നുണ്ട് വീണ്ടും

വീണ്ടും….

വീണ്ടുമാ നിഴലിന്റെ ബലത്തിൽ..സന്ധ്യകള്‍ക്ക് കീഴടങ്ങാതെ…വിളക്കുമായി….ആടിയാടി….അങ്ങനെ…. അല്ല…അതിലുമുണ്ടൊരു രസം…ബസ്സിലാണെങ്കിൽ, കമ്പിയും പിടിച്ച് നിൽക്കണം.അല്ലെങ്കിൽ ജനലിൽ ചാരി,അടുത്തുള്ളയാളുടെ ചുമലിൽ ചാരി…മുൻപിലേക്കാഞ്ഞ്….അങ്ങിനെ… കാൽനടയാണ് ഭേദം.ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും ആരുടേയും ആശ്രയം വേണ്ടല്ലോനമ്മൾ നീങ്ങുന്നു..ഒരുത്തനും ഒന്നും എണ്ണി കൊടുക്കണ്ട…അങ്ങനെയും….. ഇതിലുമുണ്ട് അറിയാത്തൊരു ജീവിതം… ദ്രാവകങ്ങളിൽ മുക്കിഇലയിൽ വിരിച്ച്രണ്ടറ്റത്തും പൂക്കളും വച്ച്തലക്കരികിൽ ഒരു വിളക്കും കത്തിച്ച്……കിടക്കുവോളം…അങ്ങനെ…. സത്യവും അസത്യവും,തീർത്തും അസഹ്യമായവിലാപങ്ങളുടെയും നല്ലവാക്കുകളുടെയുംഇടയിലൂടെ അങ്ങിനെഞെങ്ങിഞ്ഞിരങ്ങികടന്നു പോകുമ്പോൾ…. തിരിഞ്ഞൊന്നു നോക്കിയാൽപകുതി വായിച്ചു വച്ചൊരുപുസ്തകത്തിലെ പൂര്‍ണ്ണമാവാത്ത കഥാപാത്രം…അതാ…കണ്ണുനീരുമായി ഇങ്ങോട്ട് നോക്കി…അങ്ങിനെയും ചിലത്… മുഴുമിപ്പിക്കാത്ത എത്രയോ കഥകള്‍ആര്‍ക്കോ വേണ്ടി,ബാക്കി വച്ച് പോകുന്ന മനുഷ്യജന്മങ്ങൾ.അതിന്റെ കൂടെ ചേരാൻ,ഊഴവും കാത്ത്,ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ,നമ്മളും…. -പഹയൻ- Continue reading വീണ്ടും….